Laat Goldberg hen opsporen.
Ik weet zeker dat dit beter zal gaan dan met die vodden, Lisek.
Herr Direktor, ik hielp Lisek net om schoonmaakmiddelen te vinden...
voor de badkuip van Herr Kommandant.
Verontschuldig mij, Herr Direktor.
Je hoeft niet aan mij te rapporteren, Helen.
Weet je wie ik ben?
Ik ben Schindler.
Natuurlijk. Ik heb over u gehoord.
U bent hier eerder geweest.
Hier. Bewaar dit maar ergens.
Kom op, neem het.
Ik krijg hier extra te eten. - Als je het niet wilt eten kan je het ruilen.
Of geef het aan Lisek.
Waarom zou je jezelf niet opwerken?
Op mijn eerste dag hier...
sloeg hij me omdat ik de botten van het eten weggooide.
Hij kwam naar de kelder om middernacht...
en hij vroeg me waar ze waren.
Voor zijn honden, begrijpt u.
Ik zei tegen hem... ik weet niet waarom ik het zei...
Ik zei: 'waarom slaat u mij?'.
Hij antwoordde: 'De reden waarom ik je nu sla...
is omdat je vroeg waarom ik je sloeg'.
Ik weet dat je lijdt, Helen.
Het geeft niet.
Ik heb het geaccepteerd.
Geaccepteerd?
Op een dag zal hij me doodschieten.
Dat zal niet gebeuren.
Ik weet het. Ik zie dingen gebeuren.
We waren op het dak op maandag, Lisek en ik...
en we zagen Herr Kommandant naar buiten komen door de voordeur...
en hij ging de trap af, recht onder ons, en daar...
trok hij zijn pistool...
en schoot een vrouw neer die voorbijliep.
Een vrouw die een pakket droeg.
Door de keel. Een doodgewone vrouw.
Ze was niet dikker, dunner, sneller of langzamer dan iemand anders...
en ik kon niet raden wat ze misdaan had.
Langzaam maar zeker kom ik er achter...
dat er voor hem geen regels zijn waarnaar je kunt leven.
Je kunt je niet voornemen: 'Als ik me hieraan houd, word ik gespaard.
Hij zal je niet neerschieten omdat hij teveel van je geniet.
Hij geniet zoveel van je dat je niet eens de ster mag dragen.
Niemand anders mag weten dat het een Jodin is, waarvan hij geniet.
Hij schoot die vrouw neer...
omdat ze niets voor hem betekende.
Ze was er één uit een reeks, die hem noch plezierde, noch tegenstond.
Maar jij, Helen...
Het is goed. Het is niet zo'n soort kus.
Dank u.
Goed. De wijn.
Een geweldig feest, Amon. Bedankt.
Waarom drink je die motorolie?
Ik heb je goede drank gestuurd.
Je lever zal exploderen als een handgranaat.
Ik kijk naar jou...
Ik observeer je.
Jij bent nooit dronken.
Dat is...
Dat is echte controle.
Controle is macht.
Dat is macht.
Vrezen ze ons daarom?
We kunnen ze doden, daarom vrezen ze ons.
Nee... ze vrezen ons, omdat we willekeurig moorden.
Als iemand een misdaad begaat...
laten we hem daarom vermoorden.
Als we hem zelf vermoorden vinden we dat nog beter.
Maar dat is geen macht.
Dat is gerechtigheid. Dat verschilt van macht.
Macht...
is wanneer we er alle recht toe hebben te doden...
maar we het niet doen.
Denk je echt dat dat macht is?
Dat is wat de keizers hadden.
Een man heeft iets gestolen, hij wordt voor de keizer geleid...
hij werpt zich voor zijn voeten, en smeekt om genade...
hij weet dat hij zal sterven.
En de keizer... vergeeft hem.
Het is een waardeloze man. Hij laat hem gaan.
Volgens mij ben je wel dronken.
Dat is macht, Amon.
Dat... is macht.
Amon... de Goede.
Ik vergeef je.
Wat willen ze? - Ik weet het niet...
maar ze zijn de boeken aan het controleren.
Jij bent de boekhouder, moet ik Ongerust zijn over deze controle?
U hoeft niet ongerust te zijn.
Het spijt me, meneer. - Weet je hoeveel dat zadel waard is?
Goed.
Het is al goed.
Stern, waarom volg je me overal?
Ze was aan het roken.
Vertel haar het niet weer te doen.
Ik moet u rapporteren...
dat ik er niet in ben geslaagd de vlekken te verwijderen.
Wat gebruik je daarvoor? - Zeep, Kommandant.
Zeep? Geen loog?
Ga. Ga maar. Ik vergeef je.
Hoewel ik geen rabbijn ben...
hoop ik dat de almachtige me zal vergeven...
als ik de ceremonie voltrek.
Dus hier probeer je je voor mij te verstoppen.
Ik kom je vertellen...
dat je erg lekker kunt koken.
Ik meen het.
Als je een referentie nodig hebt na de oorlog...
zal ik je die graag geven.
Het is eenzaam hier beneden...
vergeleken met boven waar iedereen het zo naar zijn zin heeft.
Of niet?
Geef maar antwoord.
'Wat is het goede antwoord?', dat denk je.
'Wat wil hij horen?'
De waarheid, Helen, is altijd het goede antwoord.
Ja, dat klopt. Soms zijn we beiden eenzaam.
Ja, ik...
Ik bedoel...
Ik zou graag...
dicht bij je willen komen... je willen aanraken.
Hoe zou dat zijn?
Wat zou daar verkeerd aan zijn?
Ik realiseer me dat je volgens de wet geen persoon bent...
Misschien heb je wel gelijk Misschien...
is wat er verkeerd is...
niet wij.
Is het dit...
Ik bedoel, wanneer ze je vergelijken met...
ongedierte; een rat of een luis...
Ik wil alleen...
Nee. Je hebt een punt.
Je hebt een goed punt.
Is dit het gezicht van een rat?
Zijn dit de ogen van een rat?
Heeft een Jodin geen ogen?
Ik heb met je te doen, Helen.
Nee, ik dacht het niet.
Joodse trut...
je had me bijna zover, of niet soms?
Namens de werkers... wens ik u een prettige verjaardag.
Gefeliciteerd.
Hartelijk bedankt voor die prachtige taart.
Heel erg bedankt. Bedank de anderen namens mij.
De treinen arriveerden, en de mensen werden eruit gedreven met stokken.
Ze werden opgesteld voor twee grote gebouwen.
Op de ene stond 'garderobe' en op de andere 'waardevolle artikelen'.
En ze moesten zich uitkleden.
Een Joods jongetje gaf ze stukjes touw, om hun schoenen aan elkaar te binden
Ze schoren hun haar af.
Ze vertelden ze dat er iets speciaals van werd gemaakt voor de onderzeeërs.
En toen moesten ze door een grote gang lopen, naar...
barakken met Davidsterren op de deuren, en een bord: 'bad' en ‘inhalering’.
De SS gaf ze zeep.
Ze vertelden de mensen dat ze moesten blijven ademen, voor de desinfectie.
En toen vergasten ze ze.
Mila, waarom die zeep?
Omdat ze dan makkelijk naar binnen zouden gaan, denk ik.
Mila, stop. Die verhaaltjes maken iedereen bang.
Ja. Het is belachelijk. Ik kan het niet geloven.
Ik zei alleen dat ik het gehoord heb. - Van wie?
Van iemand die het van een getuige heeft gehoord.
Als er iemand bij was geweest, zou die ook vergast zijn.
Ja.
Er klopt niets van. - We zijn hun arbeiders.
Waarom zou je je eigen arbeiders vermoorden?
Eerst zoveel moeite doen om die mensen bij elkaar te krijgen, en dan...
Het kan niet waar zijn.
We zijn heel belangrijk voor hen.
Goedenacht.
- Slaap lekker.
Attentie, attentie!
Alle levenden moeten direct naar de Appelplatz komen.
Attentie, attentie!
We moeten naar de Appelplatz.
De lijstmakers zijn er. Er wordt een selectie gemaakt.
Attentie, attentie!
Alle levenden moeten direct...
naar de Appelplatz komen.
Je zou wel wat kunnen afvallen, Amon.
En je moet minder Cognac drinken.
Morgen. Wat gebeurt er?
Een halfjaarlijks lichamelijk onderzoek.
Aha.
Er komt nog een lading binnen... waarvandaan ook weer?
Hongarije. - Oh ja, Hongaren.
We moeten de zieken van de gezonden scheiden, om plaats te maken.
Laat me je helpen.
Kijk vrolijk, Rebeka.
Dat is mijn monteur.
Wiens idee was het om ons van hem te ontdoen?
Nee, nee. Wacht. Zij kan werken.
Je moet de zieken van de gezonden scheiden...
degenen die kunnen werken en degenen die dat niet kunnen.
Jij kunt werken, kom maar.
Degenen die niet zijn geselecteerd voor transport...
kunnen hun kleren weer aantrekken. Terug naar de barakken!
Oh, mijn God!
Ik zag hem niet.
Ze hebben zich verstopt, echt waar, ik ken Danka.
Ze zitten in een schuilplaats. Olek en Janek hebben zich verstopt.
Zoek een andere schuilplaats!
Hier is geen ruimte voor je. Wegwezen, snel!
Ga weg, dit is onze plek. Ga weg!
Amón. Heren. Waarom heb je me niet gebeld?
Ik heb geprobeerd je te bellen. Hujar, wegwezen.
Wat een happening, hč?
Het duurt langer dan ik gedacht had.
Wil je iets drinken? - Iets kouds. Bola.
Wat een mooie dag.
Wat zou je ervan zeggen als we met brandslangen die wagons natspoten?
Gun me dat plezier.
Pak de brandslangen. - Waar is het vuur?
Door de gaten. Op het dak. Zo ja.
Goed. Goed. Door het raam.
Nee, meer. Nog wat meer.
Zo ja. Meer, meer.
Dit is echt gemeen, Oskar. Je geeft ze hoop.
Dat zou je niet moeten doen.
Dat is gemeen!
Kom op, tot aan het einde.
Ik heb wat 200-meterslangen in de fabriek.
En voor mijn tuin heb ik er één van 20. - Dan kunnen we de laatste wagons halen.
Wat? Wat!
Ja. Prima.
Op het dak blijven spuiten. Het dak aan de andere kant.
Elke keer dat de trein stopt, Open je de deuren en geeft ze water.
Deze wagon, deze wagon!
Ik zeg niet dat je er spijt van zult krijgen, maar dat zou kunnen.
Dat moet je je van bewust zijn. - Dan moeten we dat maar riskeren.
Goed, prima. Het is een mooie dag. Ik ga wel mee voor een ritje.
Wat doe jij hier?
Ik heb de 'Rassen- en Herkolonisatiewet' overtreden.
Hoewel ik betwijfel dat iemand me de exacte bepaling kan aangevem.
Ik heb een Joodse gekust.
En, viel je pik eraf?
Hij houdt van vrouwen.
Hij houdt van mooie vrouwen.
Als hij een mooie vrouw ziet, denkt hij niet na.
Hij heeft zoveel vrouwen. En ze houden van hem!
Ze houden van hem. Hij is getrouwd, maar...
Maar goed, ze was Joods. Hij had het niet moeten doen.
Maar je had haar moeten zien.
Ik heb haar gezien. Zij was...
Ze was erg mooi.
Ze betoveren je, die Jodinnen.
Als je dicht bij ze leeft, zoals ik, merk je dat. Het is als een virus.
Sommige mannen zijn besmet met dit virus.
Ze zouden behandeld moeten worden, dit is zo erg als tyfus.
Is het een kwestie van geld?
Probeer je mij om te kopen?
Smeergeld? Nee, alsjeblieft niet. Het drukt dankbaarheid uit.
Hallo, Amon.
Ga zitten.
We geven je die Joden voor vijf Mark per dag, Oskar.
Je zou ons moeten kussen, niet hen.
Je bevrijdt ze uit de getto omdat je van Joodse rokjes houdt...
maar er zit geen toekomst in. Ze hebben geen toekomst.
En dat is niet alleen een verhaaltje...
Het is ons beleid.
Chujowa Gorka, April 1944.
Afdeling D beveelt Göth de lijken op te graven en te verbranden van meer dan 10.000 Joden…
die omkwamen in Plaszow en bij het bloedbad in de Getto van Krakow.
Kun je dit geloven?
Alsof ik nog niet genoeg te doen heb...
Ik moet elk lijk vinden dat hier ligt begraven, en het verbranden.
Ze gaan het kamp sluiten, Oskar. Ze sturen ze allemaal naar Auschwitz.
Wanneer? - Zo gauw ik het vervoer kan regelen.
Over dertig, veertig dagen. Dat zal leuk worden.
Ik heb met Göth gesproken. - Ik weet de bestemming...
dit zijn de evacuatieorders.
Ik moet het organiseren en mezelf ook indelen op de laatste trein.
Dat wilde ik niet zeggen.
Ik heb Göth laten beloven dat hij een goed woordje voor je zou doen.
Je krijgt een speciale behandeling.
In de rapporten gaat het steeds vaker over een 'speciale behandeling'...
volgens mij bedoel je iets anders. - Wat dan, 'voorkeursbehandeling'?
Moet ik een complete nieuwe taal uitvinden? - Ik denk het.
Jij blijft hier, zeker?
In Krakow? Waarom? - Je moet je bedrijf leiden.
Natuurlijk moet je nieuwe arbeiders huren, Polen misschien. Die kosten wat meer...
Wat ga je doen?
Leid jij maar mijn bedrijf.
Ik ga naar huis.
Ik heb gedaan waarvoor ik kwam. Ik heb meer geld dan ik...
in de rest van mijn leven uit kan geven.
Op een dag zal al dit voorbij zijn.
Ik wilde zeggen: 'dan gaan we wat drinken', maar...
Ik denk dat we het beter nu kunnen nemen.
Ik begrijp het niet. Je wilt deze mensen?
Deze mensen, mijn mensen. Ik wil mijn mensen.
Wie ben je, Moses? Er zit vast een adder onder het gras.
Het is goed zakendoen. - Naar jouw mening.
Je moet hen verplaatsen, en al het materiaal, naar Tsjecho-Slowakije.
Voor al dat betalen, en een nieuw kamp bouwen. Daar klopt niets van.
Het is goed voor mij. Ik ken deze mensen. Ik hoef ze niet in te werken.
Het is goed voor jou, ik zal je compenseren.
Klopt. - Het is goed voor het leger.
Klopt. - Weet je wat ik ga maken?
Granaten. - Die maakt iedereen.
Dat heeft iedere tank nodig. Iedereen is tevreden.
- Ja, behalve ik. Je neemt me vast in de maling.
Als ik 100 Mark verdien, verdien jij er vast 300.
En als het geen 300 is, dan is het wel 400. Maar hoe?
Dat heb ik je net verteld. - Ja, maar eigenlijk toch niet.
Goed, vertel het dan maar niet. Ik stem er wel mee in.
Het is alleen irritant dat ik het niet snap.
Je hoeft me enkel te zeggen wat het je waard is.
Wat is een mensenleven waard?
Nee, nee, nee. Wat is jou een leven waard?
Poldek Pfefferberg. Mila Pfefferberg.
Stagel... Stagel... Paul Stagel.
Doctor.
De investeerders.
Iedereen. - Ja, meneer.
Fischer. Ismail Fischer. - Fischer.
Josef Scharf. - Een momentje, het spijt me.
Kom op, Stern. Scharf.
De kinderen, alle kinderen.
Herbert Stier.
Hoeveel? - 400, 450.
Meer, meer.
Feigenbaum. - Wolf. Wolf Wein. Wolf Wein.
Feigenbaum, Lutek... Jakob, Naicha. Ja? Nacha.
En Wolf.
Hoeveel?
600. - Meer.
Je doet hetzelfde als ik. Je kunt zelfs geld mee verdienen.
Ik weet het niet.
Ik weet dat je ze extra geld en eten geeft.
Samen kunnen we er meer dan 4000 herbergen.
We kunnen ze op een veilige plaats onderbrengen.
Ik weet het niet.
Hoeveel sigaretten heb je vanavond gerookt? - Te veel.
Van elke sigaret die jij rookt, krijg ik de helft ook binnen.
Ik heb gedaan wat ik kon. - Dat kan ik niet accepteren.
Ik kan dit niet langer doen. - Dat accepteer ik niet.
Hoeveel? - 850, ongeveer.
Ongeveer? Wat nou, ongeveer? Tel ze. Hoeveel zijn het er?
Dat is genoeg, maak die pagina maar af.
Wat zei Göth hier eigenlijk op?
Je vertelde hem gewoon hoeveel mensen je nodig had, en hij...?
Je koopt ze toch niet?
Je koopt ze van hem? Je betaalt hem per persoon?
Als je nog steeds voor hem zou werken had jij het voor me moeten regelen.
Het kost me een fortuin.
Maak die pagina af, en laat één plekje open.
De lijst is een teken van het goede.
De lijst... is het leven.
De marges markeren de grens van het kwade.
Oskar, er staat een fout onderaan de laatste pagina.
Nee, ik wil daar nog één naam plaatsen.
Zo’n goed opgeleide dienstmeid Vind ik in Brinnlitz nooit.
Nee.
We spelen eenentwintigen. - Nee.
Als je wint, betaal ik je 7400 Mark.
Als je blackjack hebt, krijg je 14 800.
Als ik win, gaat ze op de lijst.
Ik kan Helen niet als inzet gebruiken. - Waarom niet?
Dat zou verkeerd zijn.
Ze gaat vroeg of laat toch naar Auschwitz.
Nee. Dat laat ik niet gebeuren.
Nee, ik wil dat ze met me mee naar Wenen komt.
Dat ze voor me komt werken. Ik wil oud met haar worden.
Ben je gek?
Amon, je kunt haar niet meenemen naar Wenen.
Nee, natuurlijk niet. Ik wil het alleen graag.
Wat ik eigenlijk zou moeten doen, is het op één na beste...
ik zou haar een pijnloze dood moeten laten sterven.
Wat was het ook al weer, bij blackjack?
14 800?
Schindler-Joden, naam duidelijk uitspreken!
De familie Dresner.
Juda, Jonas, Donata en Chaja.
De Rosners. Henry, Manci... - En Leo.
En onze zoon. - Ik ben Olek.
Maria Mischel.
Chaim Nowak.
Wullkan, Markus.
Michael Lemper.
Itzhak Stern.
Rebeka en Josef Bau.
Rosalia Nussbaum. - Wilhelm Nussbaum.
Jakob Lewartow.
Farber, Rosa. - Farber, Andrzej.
Sara. - Friehof, Fischel.
Mietek Pemper.
Poldek en Mila Pffeferberg.
Horowitz, Dolek.
Adam Levy.
Marcel Goldberg.
Klipstein, Isak David.
Altmann, Eduard.
Grünberg, Miriam.
Luftig, Eliasz.
Hilmann, Eduard.
Erena Rothberg.
Zuckermann, Jetti.
Helen Hirsch.
Het ergste is voorbij. We gaan.
Mannen naar deze trein, vrouwen naar die trein.
Pas op. Mannen naar deze trein, vrouwen naar die trein.
Geweldig, Olek.
Geweldig.
Weten jullie hoe je van ijs water maakt?
Olek, pak er nog een!
Zwittau - Brinnlitz, Tsjecho-Slowakije. Oskar Schindlers geboortestad.
U zult verrast zijn met de efficiëntie die ik uit deze mensen zal halen.
Op Budzyn, onder mijn commando...
waren alle commandanten jaloers.
De gevangenen vonden het echter niet zo geweldig.
De trein met de vrouwen heeft Plaszow reeds verlaten...
en zal hier spoedig arriveren.
Ik weet dat jullie een lange reis hebben gehad...
maar het is nog maar een klein eindje lopen naar de fabriek...
alwaar hete soep en brood voor jullie gereed staan.
Welkom in Brinnlitz!
En ook bonen? - Bonen zijn het beste.
Ik houd niet van bonen.
Bonen en vlees en aardappels en brood...
Zo maak je geen Tsunt.
Tsunt met eieren? - Ja.
Ik houd niet van Tsunt. - Nee? Waar houd je dan van?
Ik houd van kaviaar.
Een hele dag in de keuken. Een hele dag.
Auschwitz.
Waar zijn de lijstmakers? - Waar zijn de tafels?
Mama, waar zijn we?
Ze zijn in Auschwitz. Er is een fout gemaakt.
Hoe oud bent u, moeder? - 68.
Ze zeggen dat als je de elektrische omheining aanraakt, je pijnloos sterft.
Pleeg geen zelfmoord, Clara.
Je weet nooit wat er met je zal gebeuren.
Hoe oud bent u moeder? - 66, meneer.
Meneer? - Goedemorgen.
Er is een fout gemaakt. We behoren hier niet te zijn.
We werken voor Oskar Schindler. We zijn Schindler-Joden.
Wie is Oskar Schindler? - Hij heeft een fabriek in Krakow. Een emailfabriek.
Een potmaker.
Hoe oud bent u, moeder?
U bent niet de enige industrieel die arbeiders nodig heeft.
Herr Schindler.
Eerder dit jaar, bestelde I.G. Farben...
een treinlading Hongaren... voor zijn chemische fabriek.
De trein kwam binnen, door de poort...
en de commandant begon direct met schiften...
en zond er 2000 direct naar 'speciale behandeling'.
Het is niet mijn werk om me met de processen te bemoeien.
Waarom denkt u dat ik u kan helpen als ik dat bij Farben niet kon?
Laat me dat uitleggen.
Ik beoordeel u geenszins.
In de komende maanden zullen we draagbaar vermogen nodig hebben.
Ik zou u kunnen laten arresteren.
Ik word beschermd door machtige vrienden, dat moet u weten.
Ik zeg niet dat ik ze accepteer...
ik vind het alleen niet prettig dat ze op de tafel liggen.
Morgen komt er een nieuwe lading binnen.
Ik geef u er 300 van. Nieuwe.
Die zijn vers.
De trein komt binnen, we draaien hem om... - Ik begrijp het.
Ik wil deze.
U moet zich niet blindstaren op die namen.
Dat klopt. Het levert een hoop papierwerk op.
Zoldinger, Ernestina! Wäldegrün, Hilda!
Wäldegrün, Leonora! Laasst, Anna!
Pfefferberg, Mila! Dresner, Ruth!
Dresner, Danka! Nussbaum, Sidonia! Rosner, Manci!
Hirsch, Helen! Grosz, Chaja Sara! Seelenfreund, Estella!
Waar ben je mee bezig! Deze zijn van mij!
Dit zijn mijn arbeiders, en ze horen op mijn trein!
Het zijn vakkundige arbeiders, ze zijn essentieel.
Essentiële meisjes!
Met hun vingers polijsten ze de binnenkant van granaathulzen.
Hoe moet ik anders de binnenkant van een 45mm-huls polijsten?
Zeg jij het maar!
Terug op de trein!
Terug op de trein.
Onder Departement W staat...
dat het verboden is, een arbeider te vermoorden zonder reden.
Onder het Bedrijfscompensatiefonds, kan ik vergoedingen eisen voor zulke moorden.
Als je schiet, zonder te denken...
ga jij naar de gevangenis, en word ik betaald.
Zo werkt het nu eenmaal.
Dus er vinden hier geen executies plaats.
Jullie bemoeien je op geen enkele manier met de productie.
Daarom is het wachters niet langer toegestaan voet op de bedrijfsvloer te zetten.
Mijn dankbaarheid voor uw medewerking.
Kom op.
Kom op, jongens!
Geen portier of kelner zal je ooit nog verwarren, dat beloof ik.
Dit is Itzhak Stern, mijn accountant. - U moet mevrouw Schindler zijn.
Leuk u te ontmoeten. Emilie heeft aangeboden...
in de kliniek te werken. - Heel genereus van u.
Weet ik. - Ik moet met je praten.
Dit is mijn vrouw, ik heb geen geheimen voor haar.
Oskar, bemoei je met de zaken. Dat is veel aantrekkelijker.
Wat is er? - We hebben een klacht ontvangen.
Alle projectielen zijn er niet in geslaagd door de controle te komen...
Dat was te verwachten.
Dit is een zeer precies productieproces, daarbij worden fouten gemaakt.
Ze willen niet betalen. - Dat zou ik ook niet gedaan hebben.
Maak je geen zorgen. Het komt wel goed.
Er is een gerucht dat je de machines verkeerd hebt afgesteld.
Ze kunnen ons sluiten, iedereen terugsturen naar Auschwitz.
Ik kijk wel rond, waar we kogels kunnen kopen...
dan verkopen we die door. - Wat is het verschil...
Er is wel degelijk een verschil. - Het kost een hoop geld.
Er worden minder kogels gemaakt.
Ik zou heel ongelukkig zijn als hier ooit één werkende kogel geproduceerd zou worden.
Hoe gaat het, rabbijn?
Rabbijn!
Goed, Herr Direktor.
De zon gaat onder.
Dat klopt.
Welke dag is het vandaag? Vrijdag?
Het is toch vrijdag? - Is dat zo?
Wat is er met je? Je moet je klaarmaken voor de sabbat.
Of niet soms?
Ik heb wat wijn.
Ik mijn kantoor. Kom.
Gedurende de zeven maanden dat hij bestond was de munitiefabriek van Schindler...
een schoolvoorbeeld van non-productiviteit.
Tegelijkertijd betaalde hij miljoenen aan corrupte ambtenaren...
om zijn werkerz te houden.
Wat?
Heb je nog geld...
ergens verborgen, waar ik niet van weet?
Nee.
Waarom? Ben ik failliet?
Gisterenmorgen...
om 2:41 uur...
heeft in het hoofdkwartier van generaal Eisenhower...
Gereraal Jodl...
de onvoorwaardelijke overgave getekend...
van alle Duitse land- zee- en luchttroepen in Europa...
aan de Geallieerde Expeditietroepen...
en gelijktijdig aan het Sovjet-Oppercommando.
De Duitse oorlog is daarmee geëindigd.
Ik denk dat het tijd is dat de soldaten in de fabriek komen.
De onvoorwaardelijke overgave van Duitsland is zojuist aangekondigd.
Vannacht om middernacht zal de oorlog voorbij zijn.
Morgen zult u beginnen...
met het zoeken naar overlevende familieleden.
Is de meeste gevallen zult u die niet kunnen vinden.
Na zes jaar moorden, wordt er gerouwd om de slachtoffers.
Wij hebben het overleefd.
Velen van u hebben mij bedankt...
bedank uzelf liever.
Bedank uw bondgenoot Stern...
en anderen die elk moment de dood voor u in de ogen zagen.
Ik ben lid van de Nazi-partij.
Ik ben een munitiefabrikant.
Ik ben een profiteur van slavenarbeid.
Ik ben... een crimineel.
Om middernacht zult u vrij zijn, en zal ik opgejaagd worden.
Ik zal bij u blijven tot vijf minuten na middernacht...
daarna, en ik hoop dat u me zult verexcuseren,
moet ik vluchten.
Ik weet dat u orders hebben gekregen van de commandant...
die hij van zijn superieuren heeft gehad, om de populatie van dit kamp uit te roeien.
Dan is nu de tijd daarvoor aangebroken. Ze zijn allemaal hier.
Dit is uw kans.
Of... u kunt vertrekken...
en terugkeren naar jullie families als mannen...
in plaats van moordenaars.
In herinnering van de talloze slachtoffers onder uw volk...
wil ik graag drie minuten stilte in acht nemen.
Dank u, meneer Jereth. - Dank u, meneer Jereth.
Wijd opendoen.
Zo snel er vrede is, wil ik...
dat de stof onder de werkers wordt verdeeld.
Iedereen krijgt 2,50 meter.
Ook krijgt iedereen een fles wodka.
Ze zullen het niet opdrinken. Ze weten wat het waard is.
Op gelijke wijze worden de sigaretten verdeeld.
Het zal zo gebeuren, alles wat je hebt genoemd.
We hebben een brief geschreven, die de situatie uitlegt...
voor het geval u wordt gevangengenomen.
Elke arbeider heeft hem getekend.
Dank je.
Het is hebreeuws, uit de Talmud.
Er staat: 'Degene die één leven redt, redt de wereld in zijn totaliteit'.
Ik had er meer kunnen redden.
Ik had er meer kunnen helpen. Ik weet het niet.
Als ik...
Ik had er meer kunnen redden. - Oskar, 1100 mensen leven dankzij jou.
Als ik meer geld had verdiend.
Ik heb zoveel geld verkwist.
Je hebt geen idee.
Als ik enkel...
Generaties zullen ontstaan dankzij jouw inspanning.
Ik heb niet genoeg gedaan.
Je hebt zň veel gedaan.
Deze auto.
Göth had hem wel willen hebben.
Waarom heb ik de auto gehouden? Tien mensen waren dat geweest.
Tien mensen.
Tien mensen meer.
Deze speld. Twee mensen.
Dit is goud. Twee mensen meer.
Hij had me er twee voor gegeven. In ieder geval één.
Hij had me er één gegeven. Nog één.
Eén persoon meer.
Een persoon, Stern.
Voor dit.
Ik had er één meer kunnen redden...
en dat heb ik niet gedaan.
Dat heb ik verzuimd!
Jullie zijn bevrijd door het Sovjetleger!
Bent u in Polen geweest? - Ik kom er net vandaan.
Zijn er nog Joden?
Waar moeten we heen?
Niet naar het oosten, daar haten ze jullie.
Ik zou ook niet naar het westen gaan, als ik jullie was.
We kunnen wel wat voedsel gebruiken.
Is daar geen dorp, verderop?
Heil Hitler.
Amon Göth werd gearresteerd in Bad Tolz Waar hij in een sanatorium was opgenomen.
Hij werd in Krakow voor misdaden tegen de menselijkheid opgehangen.
Na de oorlog was Oskar Schindler niet meer als ondernemer actief.
Zijn huwelijk liep spaak.
In 1958 nodigde de gedenkplaats Yad Vashem Schindler uit om een boom te planten...
in de 'Steeg der Gerechtigheid'.
Deze groeit er nog steeds.
De Schinder-Joden vandaag.
Niusia Horrowitz, het kleine meisje dat Schindler op zijn verjaardag kuste.
De weduwe van Itzhak Stern.
Vandaag de dag wonen er in Polen minder dan vierduizend Joden.
Er zijn meer dan zesduizend nakomelingen van de Schindler-Joden.
In herinnering van de meer dan zes miljoen omgekomen Joden.
Ondertitels door abbastijn, controle door debster. www.ondertitels.nl